Kan-ter içinde yaşadın kan-terdi pazarın;Yoktu hiç vefadârın...
Sînelere çarpıp geçiyordu âh u zârın..Ateşten o efkârın...
Mağmalar gibiydin yalnız kaldığın günlerde;Âlâmın perde perde..
Hasretle geçip gitti hicran dolu her anın;Netti gâyet kararın:
Hep diyordun nur zulmetleri boğuncaya dek,Bu ızdırap sürecek..!
Aşk rehberin olmuştu, mefkûren de dildârın;İçtendi ah u zârın.
İnleyip dolaştın çöllerde; çöldü her yöre:Ova, oba, dağ, dere..
Bahar müjdelemiştin, tüllenmeden baharın,Masmavi gülizarın.
Göçüp gittin bir gece tan yeri ağarırken..Tam horozlar öterken...
Hep anıp durmuştun, erdin vuslatına Yâr’ın..... Ve gönüller mezarın...