Camiler, en kötü günlerde dahi imana, Kur'ân'a ait meselelerin müzakere edildiği en nurlu mekânlardır.
Camiler, her seviyedeki mektep gibi çalışan ilim, irfan ocaklarıdır.
Camiler, ubûdiyetin yanında zikrin, fikrin en canlı şekilde icra edildiği semavî yapılardır.
Camiler, belli bir dönemde, ricâl-i devletin, içinde meşveret ettiği meşveret meclisleridir.
Dünyaya ait işlerin dahi mâbed gibi lâhûtî âleme açılmış yerlerde yapılması, ruhlara kazandırdıklarıyla her türlü ifadenin üstündedir.
Camiler, mü'minlerin hayatlarını disipline etmeleri bakımından âdeta semavî birer talimgâhtır.