Yananlar yanar durur, tıpkı ocaklar gibi,Âteşi ruha vurur, her dalgası bir tipi...
Muzdarip olan inler, şimdilik o ağlasın;Dertli sînesin dağlar, ruhsuz ne sanar sansın!
Bahis açma gamsızdan, içime sis saçılır;Nefes et kardan-buzdan, gözüm-gönlüm açılır...
Çoğunda yürek paslı, ölmeden ölüp gitmiş..Bedende ruhlar yaslı, sanki işleri bitmiş.
İnayet ola Hak’tan, nabızda teklemeler;Şapa oturmuş çoktan, her dem emeklemeler.
Azme kement vurulmuş, yiğitlikten yok eser;Yorulmazlar yorulmuş, diri ölüden beter.
Başını yere koyup, inlesin inananlar;Ağlasın hakkı duyup gönlünde uyananlar..!