Uyandığımda ilk şafak, kar-kış başımdaydı,Derken sabâ etrafa bahar muştusu yaydı.
Hicran demine denk bir lezzet çağı açıldı,Ümit dünyama rengârenk ışıklar saçıldı.
Gönlüm şahlanıp, ruhum büyülendi bu hazla,Eğildim, benliğimi saran hiss-i niyazla.8
Fecir karanlığın önünde ilerliyordu,Yâkûb’a Yûsuf’unun kokusu geliyordu...
Bir başka çark ediyordu talihime felek,Ufkumda Leyla ümidi Mecnun’unkine denk...
Hayat fışkırıyordu, hava, su ve topraktan;Kurtuluyorduk artık milletçe yok olmaktan...
Sımsıcak günlerin râyihasıyla yeniden,Şahlandı vatan ve vatan evlâdı derinden.
Artık güller, çiçekler, çemenlerle beraber,Vardı o kutlu doğuştan bir sihirli haber...
Bu latîf bahar örtüsü altındaki bizlerŞâd olduk; şâd oldu gökler, yerler ve öteler.