– Anarşiye pey çekildiği dönem –
Sokaklar gördüm, sokaklar tıpkı bir karnaval,Yığınlar üst üste, yığınlar sersem ve aval...
Toplum hezeyanlar içinde her yanı titrek,Bu illetli bünyeye sağlam bir neşter gerek!
Yoksa buhranlarla inleyip duracak her ruh,Buhranlara doğru yelken açacak her güruh...
Baktım bir an onun şimdiki hazin hâline,Burkuldu yüreğim o bitmeyen melâline...
Izdırap yok; hep ızdırapsız soluklar, sesler,Bize yazık! Sessiz kalanlara da esefler..!
Gamsız dolaşıyorlar yangının çevresinde,Dolaşıyorlar; her biri bir âhû peşinde...
Parça parça sîne ister dert mûsıkîsine,Semavî bir ses katsın ızdırap bestesine...