Şimşekler çakıyor, açılmış rahmetle semâ,Çiçeklerin gözlerinde sihirli jâleler.Bir hülyâ maviliğinde dağ-taş, ova-oba,Renk, ışık arası gelip giden pervâneler.
Her yanda bir büyüyle süzülüp uçan kuşlar..Coştum, köpüren heyecanlarla O’nu andım;Üstte gök kuşağı, altında sevdâlı başlar,Gözlerim kamaştı kendimi Cennet’te sandım.
Bir şevk u târâb içindeydim, baktım hilkate,Yâ Rab çoklar hâlâ bu muammâdan habersiz.!Dost’la baş başayken salmış kendini firkate..Tut beni sımsıkı Dost; tut ki, edemem Sen’siz..!