Bir derin tasam var dermâna muhtaç,Lokman Hekim dahi çâre bulamaz;Çırpınıyorum çâresiz, bîilaç,Bir yaman dert ki dahası olamaz.
Sıra sıra düşman, diyorum kader,Gelen günler gidenlerinden beter;Bir tesellîm var, bu da bir gün biter,Hiçbir şey dünyada dâim kalamaz.
Kesti felek yer yer soluğum-sesim,Tükendi tâkatim, bitti nefesim;Kaynayan kazandı sanki kafesim,Yara derin dendi kimse saramaz.
Sadece ben değil bu denli dertli,Yüzlerce ben gibi boynu kementli.Dertliler kaderden böyle senetli,Yazandan başkası geri alamaz...