Mânevî yönü itibarıyla belli bir seviye kazanmış insanlar, kendilerini daha ciddi kontrol etmek zorundadırlar. Zira yükseklere çıkmış bir insanın, anlık gafleti bazen onun mânevî hayatına mâl olabilir. Hâlbuki düz yolda yürüyenler için böyle bir tehlike söz konusu değildir. Nitekim, onlar için terakki de söz konusu değildir. Dümdüz yolda, geldikleri gibi dümdüz giderler ve gittikleri şekliyle de haşrolurlar. Hayat onlara çok fazla bir şey ifade etmez ve fazla bir şey kazandırmaz.
Hâlbuki birinciler, kazandıkları durumu muhafaza ettiklerinde dünyada da, ahirette de zirvelerde bulunmayı hak ederler.