Realite

İnsanı hayat yetiştirir. Hayat ise zıtlıklarla doludur. Ama, bu zıtlıkların hepsi de yerinde güzeldir. Serçenin karşısında atmaca vardır, ama ikincisi birincisine muallim gibidir. Serçe, onun sayesinde uçmayı, kaçmayı öğrenecektir. İlerinin büyük idarecilerinin de hayattan öğrenecekleri çok şey olacaktır. Kitaplar hayata ait bilgileri formüle etseler de, onu tam öğretemezler. Onları bizzat hayatın kendisi öğretir. Öyleyse hayatı olduğu gibi, bütün zıtlıklarıyla beraber kabul etmek ve öyle de yaşamak icap eder ve realite de bunu gerektirir.